Οι Ατματζίδου και Δημητριάδης (2016) επισημαίνουν ότι η χρήση ρομπότ στην διδασκαλία μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές να αποκτήσουν βασικές αρχές για τον προγραμματισμό, να αναπτύξουν δεξιότητες ομαδικής εργασίας, επίλυσης προβλήματος και υπολογιστικής σκέψης. Οι Barker και Ansorge (2007) αναφέρουν ότι οι δραστηριότητες εκπαιδευτικής ρομποτικής συμβάλλουν στην ενίσχυση των ακαδημαϊκών δεξιοτήτων όπως είναι η ανάπτυξη μαθηματικών εννοιών και η επιστημονική μέθοδος. Επιπλέον έρευνες έχουν δείξει πως η ενασχόληση με την ρομποτική συνέβαλε τόσο στη βελτίωση των επιδόσεων των μαθητών όσο στην ενίσχυση της εμπλοκής των μαθητών σε δραστηριότητες STEM.(Michalopoulos, Mpania & Panagiotakopoulos, 2016 , Παλιούρας & Ψυχάρης, 2017). Έρευνες που πραγματοποιήθηκαν για τα ρομπότ στη πρωτοβάθμια εκπαίδευση έδειξαν ότι ενισχύθηκε η εμπειρία μάθησης με την επίλυση προβλημάτων και τη συνεργασία με τους συμμαθητές τους. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση οι μαθητές ήταν ικανοί να σχεδιάσουν πρωτοποριακές λύσεις για την επίλυση ενός προβλήματος και επωφελήθηκαν δουλεύοντας συνεργατικά με τη μέθοδο Project (Toh, Causo, Tzuo, Chen & Yeo, 2016). Ακόμα η χρήση ρομποτικής στην εκπαίδευση δίνει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτή να προσεγγίσει με ένα δημιουργικό και πρωτότυπο τρόπο πολύπλοκες έννοιες σχετικά με την Φυσική, τα Μαθηματικά και την Τεχνολογία. (Φράγκου, 2009). Η ενασχόληση των παιδιών με την ρομποτική βασισμένη σε ένα κατάλληλο διδακτικό μοντέλο με την σωστή καθοδήγηση και την υποστήριξη του εκπαιδευτικού μπορεί να μετατρέψει σε ένα δυναμικό διδακτικό εργαλείο για την απόκτηση δεξιοτήτων Υπολογιστικής Σκέψης και Μεταγνώσης των μαθητών (Atmatzidou & Demetriadis, 2014).